Schiehallion - Czarodziejska Góra
Schiehallion widziany poprzez wody Loch Rannoch
Zanglicyzowana nazwa tej góry wywodzi się z języka gaelickiego i oznacza " Czarodziejskie Wzniesienie Kaledończyków". Przytaczana jest też inna nazwa zanotowana w XVIII wieku, czyli "Góra Sztormów". Jej zbocza były miejscem kultu i zagospodarowane rolniczo jeszcze przed narodzinami Chrystusa. Tym co czyni ją wyjątkową jest jej trójkątny kształt, patrząc z każdego kierunku. Kontur góry zainspirował naukowców czasów oświecenia - w 1774 roku wyprawa naukowa pod przewodnictwem królewskiego astronoma Nevila Maskylene, przeprowadziła tu eksperyment matematyczny, mający na celu oszacować masę Schiehalliona, wykorzystując regularne kontury. Po wyliczeniu masy całkowitej góry, miano obliczyć jej średnią gęstość, użytą nastepnie do obliczenia całkowitej masy naszej planety.
Grzbiet prowadzący na wierzchołek Schiehalliona.
Wchodząc na tą górę można jednak sobie uzmysłowić, że piramidalny kształt to tylko iluzja stworzona, gdy patrzymy z dystansu. W rzeczywistości z bliska, wędrując ścieżką na szczyt, w żaden sposób ukształtowanie terenu nie przypomina , że jej kontury są regularne. Wejście na sam szczyt mimo stromego podejścia jest dosyć łatwe, biorąc pod uwagę wysokość (1083 m. n.p.m). Wschodnia strona Schiehalliona jest pod opieką organizacji John Muir Trust, i nowa ścieżka na szczyt jest dobrze utrzymana. Ze względu na popularność wśród zwolenników turystyki górskiej, wcześniej używany szlak zaczął w poważnym stopniu erodować. W partii podszczytowej ścieżka może być łatwo zgubiona na wielkim gołoborzu, dotarcie na sczczyt jest przez to dosyć utrudnione i meczące. Jednak widoki rekompensują wszystko. Schiehallion jest otoczony przez 3 jeziora , Loch Rannoch, Loch Tummel i Loch Tay .
Widok ze szczytu Schiehalliona w kierunku Loch Rannoch
Odpoczywając na wierzchołku góry po 3 godzinnej wspinaczce, można mieć odczucie bycia w wyjątkowym miejscu. Ze szczytu skaliste zbocza spadają w dół prawie pionowo, wszystko naokoło wydaje się być bardzo odległe. Ponieważ Schiehallion jest położony w przybliżeniu w geograficznym centrum Szkocji, stanowi znakomity punkt obserwacyjny . Z jego szczytu widać zarówno grzbiety górskie wokół Glen Coe, jak i rozległy masyw gór Cairngorms. Odwiedzających przyciąga również sława góry, opiewana w folklorze ludowym. Prawdopodobnie wzniesienie nabrało kiedyś mistycznego znaczenia dzieki jaskiniom, znajdującym się u podnóży. W szczególności jaskinia o nazwie Tom-a-Mhor miała być wejściem do świata równoległego, pełnego czarodziejskich istot. W 1845 wielebny Robert MacDonald odnotował, że jaskinia miała mieć wiele komnat i rozgałęzień. Do wnętrza prowadziły drzwi, po przejściu których zamykały się błyskawicznie za nieostrożnym gościem, uniemożliwiając powrót do świata rzeczywistego.
Czarodziejska Góra widziana z oddali poza jeziorem Loch Tummel. Z tego miejsca królowa Wiktoria miała podziwiać rozciagającą się panoramę, w czasie jej wizyty w Szkocji w 1866 .
Według innego podania ludowego, góra Schiehallion miała być ulubionym miejscem mitycznej Caillach Bheur, czyli "Niebieskiej Czarownicy", która była utożsamiana z powrotem zimy w czasie obrzędu Halloween. Jej twarz była niebiesko-sina od zimna, jej włosy białe od pokrywajacego je szronu, a płaszcz którym była obwinieta, szary jak zimowe pola .
W kontraście do Niebieskiej Czarownicy pojawia się postać Królowej Mab, której charakter wykorzystał Szekspir w sztuce "Romeo i Julia"- Mab była szeroko znana w celtyckiej mitologii jako królowa wróżek. Szekspir przedstawia ją jako wróżkę , która płata figle oddziaływując na ludzkie sny. Królowa Mab wg. ustnej tradycji, przewodniczyła corocznemu zgromadzeniu okolicznych plemion, na stokach Schiehalliona właśnie. Sławna z urody i dystynkcji Mab miała wtedy zwyczaj zakładania zielonej, jedwabnej sukni, a jej długie złoto-żółte włose spadały lokami , powiewając na wietrze. Jeśli byłoby to prawdą co mówi legenda, musiało to być spektakularne wydarzenie. Prawdopodobnie czubek góry jest więc dobrym miejscem, aby wyobrazić sobie zgromadzenie i królową Mab na czele. Niemniej, góra Schiehallion jest sama w sobie doskonałym miejscem na odbycie górskiej wycieczki i spojrzenie z dystansem na otaczający nas "świat rzeczywisty".




Komentarze
Prześlij komentarz